• این بخش به زودی فعال خواهد شد
xلطفا وارد شوید یا ثبت نام کنید
پربازدیدترین ها
  • مطالب

  • شنبه ۵ دی ۱۳۹۴
  • نویسنده: سجاد ایرانمنش

آذین موحد
1833
بازدید


از ابتدا تا به امروز

:آذین موحد

موسیقی  که در دانشگاه آموزش داده می شود، با موسیقی صداوسیما فرق دارد.

 

وی موسیقی‌دان ایرانی، نوازنده فلوت، پژوهشگر و استاد دانشگاه است.آذین موحد در سال ۱۳۳۹ زاده شد. پدرش مهندس نظام‌الدین موحد از اعضای هیات رهبری جبهه ملی ایران، حزب ایران و از یاران دکتر محمد مصدق در جریان ملی شدن صنعت نفت ایران بود.

آذین موحد دکترای خود را در رشته موسیقی و با تخصص نوازندگی و هنرهای اجرایی از دانشگاه ایلینوی آمریکا گرفته و پس از آن تحقیقات فوق دکترای خود را در علوم نوازندگی در دانشگاه هاروارد انجام داده‌است. وی در دانشگاه ایلی نوی و دانشگاه ایالیتی کالیفرنیا تدریس کرده است.

موحد از سال ۱۳۷۲ عضو هیئت علمی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. همچنین استاد مدعو دانشگاه پرتلند و دانشگاه آیونین یونان بوده و در بسیاری از شهرهای جهان با ساز تخصصی خود، فلوت، کنسرت اجرا کرده‌است

 

 

موسیقی از چه زمانی وارد زندگیتان شد؟

من در مدرسه بین المللی ایران زمین که توسط آمریکایی ها اداره می شد تحصیل می کردم.علاقه ام به موسیقی با علاقه مندی به هنر باله شروع شد.در سال ۱۳۴2_۱۳۴4کلاس های مادام گلینا را شرکت میکردم

در حین یکی از رقص های بومی روسی دامنم از کمرم پایین افتاد و این اتفاق باعث شد به طور کلی هنر باله و رقص را کنار بگزارم ولی با توجه به عشق و علاقه ای که به حرکت و موسیقی داشتم از کلاس ششم ساز زدن را شروع کردم.در مدرسه زیر نظر یک معلمآمریکایی ساز فلوت را شروع کردم و تا دیپلم ادامه پیدا کرد.بعد از دیپلم دانشجویان قادر بودند شش درس تخصصی را به عنوان رشته ها و گرایش های اصلی خودشان انتخاب کنند.من جز معدود کسانی بودم که موسیقی را به عنوان یکی از دروس تخصصی انتخاب کردم بنابر این از کلاس دهم آموزش جدی موسیقی برای من شروع شد و با مباحث تئوری,سلفژ,آشنایی با آهنگسازی و... آشنا شدم.

از افراد دیگر که نیز در این مدرسه مشغول تحصیل بوده اند خانم لیلی افشار بودند و چند نفر بودیم که موسیقی آموختیم ولی هنرستان نرفتیم زیرا در آن زمان مرسوم بود که هر کس که می خواست موسیقی یاد بگیرد باید به هنرستان می رفت. مدرسه ایران زمین به دلیلی بین المللی بودنش دارای برنامه ای بود که شرایط ایجاب می کرد  که در کنار بقیه رشته ها هنر را نیز ارائه بدهد.

من بعد از گرفتن دیپلم به آمریکا رفتم و پس از اخذ لیسانس و فوق لیسانس  دکترای نوازندگی ام را گرفتم. کلا چهارده سال ایران نبودم.مدتی بعد از ورود من به آمریکا گروگان ها گرفته شدند و بعد هم جنگ ایران و عراق شروع شد که این امر باعث تغییر در قوانین ایران شد و من با رشته موسیقی دیگر نمی توانستم پرونده رسمی در وزارت علوم داشته باشم اما با توجه به نمرات و معدلم به من اجازه داده شد که همزمان با  رشته ی  موسیقی در رشته علوم و صنایع غذایی تحصیل کنم.زمانی که با پدر مادرم صحبت می کردم می گفتیم که وقتی به ایران برگردم بخاطر شرایط بدون شک من کارمند کارخانه شیر پاک خواهم شد و به صورت خصوصی در منزل فلوت آموزش میدهم وکنسرت هایی را به صورت خصوصی برگزار خواهم کرد.ولی خوب زمانی که من وارد دوره دکترای موسیقی شدم وضعیت سیاسی و فرهنگی ایران تغییرات زیادی کرده بود.من سفرهای زیادی به ایران می کردم و از طریق پدر مادرم که از فعالان جنبش ملی بودند و خدمت های زیادی به ایران عرضه داشتند در جریان فراز و نشیب های جامعه ایران بودم,بنابراین خبر دار شدم که گروه موسیقی دانشگاه تهران سه سال است که راه افتاده و با اشتیاق و آرامش خاطر به ایران برگشتم و در سال 1372جذب گروه موسیقی دانشگاه تهران شدم

 

 

در حال حاضر از جایگاه خود احساس رضایت می کنید؟

من هیچ زمانی به مدیر گروه بودن فکر نمی کردم.من 21-22سال است که به دانشگاه تهران خدمت می کنم ولی برای بار اول است که مدیر گروه می شوم و ممنونم که این تجربه را به زندگی من اضافه کرده اند.واقعیتش من به تمام کسانی که در آمریکا رابطه دارم نگفته ام که مدیرگروه شده ام چون معمولا هنرمندان آنقدر سرگرم هنر و آموزش و تربیت شاگردان خوب و اجرای کنسرت هستند که برای مسایل مدیریتی وقت ندارند.درکل من خوشحالم که یک نیروی مضاعف در من وجود دارد و امیدوارم بتوانم در این دوسال خدماتی از نظر موسساتی و جاافتادن فرایند های اداری برای رشته موسیقی کمک هایی انجام دهم.با توجه به محدودیت های فرهنگی در ایران که کمی نگرانی های مذهبی و از طرف دیگر با توجه به اینکه فرایند موسیقی در جامعه ایران به دلیل نبود بنیان های تاثیر گذار درست فرهنگی,تعلیمی و تربیتی و تاثیرات اجتماعی و مدنی درستی را نگذاشته است هیچ زمانی درک نشده واقعا در خارج از نظام دانشگاهی موسیقی به عنوان یک عنصر اقتصادی و گذران اوقات فراغت  دیده می شود و شاید هم سیاست های فرهنگی همین هدف را دنبال می کنند.سیاست های صدا سیما اساسا به دنبال  موسیقی برای گذراندن اوقات فراغت هستند به همین دلیل است که به صنعت و موسیقی پاپ بیشتر توجه می شود و وارد مسائل اقتصادی و بازاری می شوند تا مسایل فرهنگی و دانشگاهی موسیقی

 ولی در نظام دانشگاهی به هیچ وجه وارد این مسائل و مباحث تجارت نمی شوند.در حال حاضر ما بهترین دانشجویان در رشته موسیقی را در دانشگاه تهران داریم که بسیاری از آنها مطالعات در سطح بالا را انجام می دهندو وارد مقطع های تحصیلی بالاتر می شوند که دانشگاهای ایران این مقطع تحصیلی را ندارد.دانشجویان رشته نوازندگی کلاسیک مان دربهترین دانشگاه های دنیا قبول می شوند.شاید تعداد دانشجویان زیاد نیست چون اساسا دانشجویان رشته موسیقی زیاد نیستند و سالانه 15نفر در هر رشته برای کارشناسی و 8نفر در مقطع کارشناسی ارشد جذب دانشگاه میشوند.بنابراین افرادی که از این دانشگاه خارج می شوند به وضوح متمایزند و همین مسئله در قبولی بهترین دانشگاه های دنیا نمادین است و افرادی که برای گرفتن مدارک بالاتر از مدارک دانشگاه تهران به خارج می روند بدون شک نمایندگان بسیار بالا وممتازی هستند که ماهیت علمی دانشگاه تهران را نشان می دهند.

در آخر این مطلب موسیقی در حال حاضر به  صورت تجاری  در ایران دنبال می شود ولی موسیقی یک اصالت دیگر هم دارد و ما داریم سعی می کنیم که به آن نزدیک شویم

 

 

خود شما در راستای این موضوع فعالیتی انجام می دهید؟

ما بحثمون این است که نگاه به موسیقی کلاسیک و کلا رویکرد آکادمیک به موسیقی ایران چه در داخل دانشگاه چه خارج دانشگاه یک دست باشد.نظام اجتماعی فرهنگی باید بپذیرد برای موسیقی دو جریان هنر وجود دارد:یکی موسیقی صدا سیما که وابسته است به جریان تجارت و اقتصاد و صنعت و خیلی ها هستند که در مسیر ضبط موسیقی فیلم و..قرار می گیرند. و دیگری در حوزه نوازندگیآکادمیک در این زمینه تولید اندیشه می کنند در حقیقت با چالش هایی که دانش نظری موسیقی برایشان به وجود می اورد. انطباق این نگاه نظری را با موسیقی دستگاهی و محلی ما پیدا می کنند.اینان چهره هایی هستند که تاثیر گذار خواهند بود و در حوزه موسیقی کلاسیک بچه هایی هستند که در سطح دنیا در حال کار هستند و با رعایت های استاندارد های جهانی مطالعه و پژوهش می کنند.

 

آیا زن بودنتان، به فعالیت شما در رشته ی موسیقی لطمه ای زده است؟

به هیچ وجه. درست است که آواز خوانی بانوان یکی از مشکلات بزرگ است,اما من به عنوان یک زن که در حوزه دانشگاهی موسیقی فعالیت کرده ام می گویم که هیچ زمانی زن بودنم باعث تبعیض علیه من نشده است.به دلیل اینکه خود موسیقی در ایران باعث تبعیض می شود و به مراتب بیشتر از تبعیضات جنسیتی است و هیچ ربطی به اینکه من زن هستم و موزیسین هستم و فرصتی به من داده نشده است ندارد.اساسا موسیقی در ایران در مقایسه با بقیه رشته ها فرق دارد و تبعیض های موسیقی تماما سیاسی و ایدئولوژیک است و من اگر فرصت هایی بهم داده نشده است مربوط به این است که من در داخل تیم فکری یک گروه خاصی نبوده ام وگرنه اصلا ربطی به زن یا مرد بودن ندارد

 

شما سعی می کنید استاد سختگیری باشید؟

من اصلا به سخت گیری فکر نمی کنم بحث من استانداردهای موسیقی است.من می دانم که همه در این دانشگاه باید معیارهایی داشته باشند و من تلاش می کنم که بچه ها را با  استاندارد ها آشنا کنم.بحث تعهد بچه های جوان به معیارها و استانداردهای این رشته است.افرادی که در دانشگاه هستند چه جوان چه پیر متولیان اصلاح تفکر هستند و ما متولیان پیشبرد راستین موسیقی در یک نظام اجتماعی و فرهنگی هستیم بنابراین اگر دانشجوی من چنین تعهدی به موسیقی و چنین نگاهی را به عملکرد خودش در ارتباط با هنر نداشته باشد چه تاثیر فرهنگی می تواند بگذارد؟موسیقی یک بنیان بیان و مدنیت و مسئولیت پذیری و تقبل اینکه اگر من جایگاهی می خواهم،مسئولیت هایم برای آن جایگاه چیست است.ما بیشتر یک نوع تمدن مدنی و اندیشه تلاش و ممارست وسپس لذت بردن را با موسیقی اشاعه می دهیم نه رقابت کردن و تحقیر یکدیگر و اگر به بنیان های فرهنگی موسیقی برگردیم موسیقی را یکی از بسترهای ارتباطی می بینید,واقعا در این ارتباط خلوص هنرمند و داشتن یک بیان راستین از کاری که دارد انجام می دهد است و باید خود سخت گیری و تلاش برای دست یافتن به معیارهای ضوابط و یا حداقل اینکه بدانند چرا دارد این کار را انجام می دهند.هنرمند تفکر پیشبرد دارد و ده پله جلوتر از غیرهنرمندان فکر می کند

 

 

و در آخر

فعاليتهاى موسيقى در دانشگاه بسيار زياد است اما متاسفانه كسى به آنها توجهى ندارد زيرا انچه در دانشگاه رخ مى دهد كاملا مغاير با فرهنگ و موسيقى است كه توسط صدا و سيما و ارگانهاى عمومى مثل خانه هاى فرهنگى شهردارى در سطح شهر اشاعه پيدا مى كند. متاسفانه امروز سليقه مردم نسبت به موسيقى را صدا و سيما شكل مى دهد و اين نوع موسيقى هيچ ربطى به موسيقى كه در دانشگاه ها آموزش داده مى شود ندارد.  موسيقى كه در دانشگاه اجرا مى شود مبتنى بر جريان هاى فرهنگى و فكرى است كه انديشه و اصالت و زيبايى شناسى در ان نقش دارد و از بستر سنت هاى هنرى قديم كه با تاريخ هنر و انديشه غربى اگر موسيقى كلاسيك باشد و تاريخ هنر اين مرز و بوم اگر موسيقى ايران باشد اغشته است و در بستر ساليان سال  فكر و انديشه شكل گرفته. اين سنت ها و نوع موسيقى كه از درون انها اجرا مى شود هيج ربطى به موسيقى صدا و سيما و مردم پسند كه جز گزران اوقات فراغت هدف ديگرى ندارد فرسنگ ها فرسنگ فاصله دارد. اين مسئله متاسفانه حتى توسط مسئولين وزارت علوم و دانشگاه هم درك نشده چون هرجا صحبت از موسيقى در دانشگاه مى شود حتى مسئولين و متوليان دانشگاه هم در دفاع از آن قد علم نميكنند و متاسفانه ما هم  به آتش موسيقى پاپ و سرگرمى و رقص و طرب در محافل ميسوزيم. موسيقى در دانشگاه ميليون ها فرسخ با انچه صنعت موسيقى پشتيبانى مى كند فاصله دارد. اتفاقآ به نظر من اگر از موسيقى در دانشگاه دفاع شود و مردم دعوت شوند كه براى استماع فعاليت هنرمندان چه قديمى چه جوان در دانشگاها به دانشگاه ها سرازير شوند تازه متوجه مى شوند موسيقى چيست، انجاست كه نگرانى نسبت به فساد موسيقى برطرف مى شود و مردم تفاوت موسيقى فرهيخته و انديشمند را متوجه مى شوند و ديگر به سراغ موسيقى هاى ديگر نميروند. شما را به خدا، اگر شما ميتوانيد صداى ما دانشگاهيان را بلند كنيد و به گوش همه برسانيد، بنويسيد كه هنرمندان دانشگاهى مرتضى پاشايى، رضا صادقى، لهراسبى و يا زدبازى و بروبكس نيستند. مسئولين دانشگاه خصوصآ رؤساى پرديس هنرهاى زيبا بايد بدانند و در دفاع از ما برآيند كه رشته هاى موسيقى در دانشگاه انديشه، قضاوت هنرى و كنكاش در سنت هاى هنرى را آموزش مى دهند و دانشجويان در اين رشته ها جز تلاش و ممارست و زحمت و مطالعه و جستجو كردن و يافتن حقيقت راه ديگرى را نمى پيمايند و اين درست نيست كه به آتش تازه به دوران رسيدگى و عيش و نوش و موسيقى محفلى و بازارى بسوزند. 

 

 

دستیار خبر:فاطمه سفیری

  • اخبار فرهنگی و هنری ،
  • هنر ،
  • اخبار هنری ،
  • اخبار فرهنگی و هنری ،
  • موسیقی ،
  • موسیقی نار ،
  • آذین موحد ،
  • موسیقی دان ،
  • پردیس هنرهای زیبا ،
  • سجاد ایرانمنش ،

نظرات
  • pouria moradi
  • شنبه ۲۱ آذر ۹۴
  • ۱۴:۲۰
  • 0
بسیار عالی

پاسخ به نظر pouria moradi
  • farshad barghi
  • شنبه ۲۱ آذر ۹۴
  • ۱۹:۵۹
  • 0
بله بسیار زیبا....:دی

پاسخ به نظر farshad barghi
نظر